شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : د : مادر مىتواند خود طفل را شير دهد يا او را به ديگرى داده تا شيرش بدهد ولى اگر به همان اجرتى كه ديگران مىگيرند اكتفاء كند براى ارضاع از غير اولى و شايسته‌تر مىباشد . شارح ( ره ) ميفرمايند : طرح اين مسئله در جائى استكه پدر طفل مادر را اجير مىكند كه كودك را شير بدهد حال مصنف در چنين موردى مىفرماين : مادر مىتواند خودش مباشرتا كودك را شير داده يا وى را به دست ديگرى سپرده تا شيرش بدهد . البته اين اختيار و حق براى مادر در جائى استكه پدر شرط نكند مادر خودش متصدّى ارضاع گردد چنانچه در هراجيريكه اجاره‌اش مطلق و بدون قيد باشد حكم چنين مىباشد . و بهر تقدير همانطوريكه مرحوم مصنف در متن فرمودند مادر جهت ارضاع طفل از غير اولى و شايسته‌تر است اگر چه وى مطالبه اجرت كند . ناگفته نماند كه اولويت در سه مورد مىباشد : 1 - مادر به همان اجرتى اكتفاء كند كه ديگران طالب آن هستند . 2 - مادر اجرت كمترى بخواهد . 3 - مادر تبرعا شير داده و ديگران با درخواست اجرت آن را قبول نمايند البته وقتى ارضاع مادر در صورت اوّل از ديگران اولى در دو صورت اخير ارضاعش سزاوارتر و شايسته‌تر از آنان مىباشد . قوله : و لها ارضاعه : ضمير در [ لها ] بمادر و در [ ارضاعه ] به طفل راجعست . قوله : حيث يستأجرها الاب : ضمير منصوبى در [ يستأجرها ] به امّ عود مىكند . قوله : بنفسها و بغيرها : ضميرهاى مؤنث به مادر راجع